با الهام از نامه‌ای از فریدریش انگلس و روایتی در سال ۱۹۷۴ از دو نویسنده مبارز مارکسیست که توسط رژیم ناصر زندانی شده بودند، استروب و هویله این فیلم را در سال ۱۹۸۰ در فرانسه و مصر فیلم‌برداری کردند. آن‌ها به تاریخچه مبارزات دهقانی مصر و رهایی از استعمار غرب می‌پردازند و آن را به تنش‌های طبقاتی در فرانسه کمی قبل از انقلاب ۱۷۸۹ پیوند می‌دهند؛ با نقل‌قول‌هایی از متون انگلس و همچنین فیلم مستند پیشگامانه «خروج کارگران از کارخانه لومیر» (۱۸۹۵).

ژان ماری استروب این موسیقیاییِ قطعات را به حد نهایی و انفجاری می‌رساند؛ با ترکیب قطعات زمانی (۴۰ سال فاصله بین عصاره‌های مختلفی که قرار است استفاده و فیلم‌برداری شوند)، قطعات متنی (مالرو، فورتینی، ویتورینی، هولدرلین) و قطعات زبانی (فرانسوی، ایتالیایی، آلمانی). از دل این هیاهو، تاریخ جهان بیرون می‌آید؛ بله، تاریخ با «ت» بزرگ، و از دل همان جنبش، امید سیاسی برای فراتر رفتن از آن. پس این یک فیلم ماجراجویانه است، درباره ماجراجویی انسانی؛ ماجرایی که در نهایت همیشه توسط طبیعت تسخیر می‌شود.